2-യേശുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും:
യേശു: സുവിശേഷങ്ങൾ നൽകുന്ന സന്ദേശം.
യേശുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും മനസ്സിലാക്കാൻ, ആ ജീവിതകാലത്തോട് ഏറ്റവും അടുത്ത് രചിക്കപ്പെട്ട ലിഖിത സ്രോതസ്സുകളിലേക്കു, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല അനുയായികളുടെ വിശ്വാസങ്ങളിലേക്കും ആചാരങ്ങളിലേക്കും തിരിയണം.
ലഭ്യമായ ക്രിസ്തീയ രചനകളിൽ ഏറ്റവും പഴയത് പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങൾ ആണ്, എന്നാൽ ഇവ ദൃക്സാക്ഷി വിവരണങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനാനുഭവങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള എഴുത്തുകളാണ്.
അടുത്ത പ്രധാന ഉറവിടം ആദ്യകാല സുവിശേഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷമാണ്.
ഈ സുവിശേഷത്തിൽ പിൽക്കാല കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളും തിരുത്തലുകളും ഉണ്ടെന്ന് ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. —ഉദാഹരണത്തിന്, മർക്കോസ് 16:9–20 പിൽക്കാല കൂട്ടിച്ചേർക്കലായി വ്യാപകമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മിക്ക ആധുനിക ബൈബിളുകളിലും ഇത് ഇപ്പോൾ ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നു.
മത്തായി സുവിശേഷവും ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷവും എഴുതാൻ ആശ്രയിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന, "Q Source " എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മുൻകാല ഉറവിടം ഉണ്ടെന്നു ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അത് ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
അതിനാൽ, ഇന്ന് ശ്രമിക്കാവുന്നത് സുവിശേഷങ്ങളിൽ നിന്നും, യേശുവിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകളിലുള്ള ഭാഗങ്ങൾ ചേർത്ത് യേശുവിന്റെ സന്ദേശം പുനഃസൃഷ്ടിക്കുകയാണ്. അത് ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം.
യേശുവിന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും:
ബെത്ലഹേമിലെ ജനനത്തിനു ശേഷമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാലങ്ങളെക്കുറിച്ചും പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം ദേവാലയം സന്ദർശിച്ചതിനെക്കുറിച്ചും വളരെക്കുറച്ചേ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ (ലൂക്കോസ് 2:4–7, 41–52). ചരിത്രരേഖകളിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യുവത്വ ത്തിലെ നീണ്ട നിശബ്ദത, തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ ഒരു മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
യോർദ്ദാൻ നദിയിൽ യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ നടത്തിയ സ്നാനത്തോടെയാണ് യേശുവിന്റെ പരസ്യ ജീവിതം ആരംഭിച്ചത്. സ്നാനത്തിനുശേഷം, അദ്ദേഹം നാല്പത് ദിവസത്തെ ഉപവാസത്തിനും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുമായി മരുഭൂമിയിലേക്ക് പിൻവാങ്ങി (മത്തായി 4:1–2). ഇത് എസ്സീനുകളുടെ ശുദ്ധീകരണം, പ്രാർത്ഥന, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ വരവിനായുള്ള ഒരുക്കം എന്നിവയുടെ മരുഭൂമിയിലെ ശിക്ഷണത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു. "ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ" (മത്തായി 5:8) "വെളിച്ചത്തിന്റെ മക്കൾ" (യോഹന്നാൻ 12:36) എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ചാവുകടൽ ചുരുളുകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഭാഷയെ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു, അവിടെ എസ്സീനുകൾ തങ്ങളെ "വെളിച്ചത്തിന്റെ പുത്രന്മാർ" എന്നാണു വിശേഷിപ്പിച്ചതു. തന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ , യേശു തന്റെ ചുറ്റും ഒരു കൂട്ടം ശിഷ്യന്മാരെ വിളിച്ചുകൂട്ടി, "എന്നെ അനുഗമിക്കുക" (മത്തായി 4:19) എന്ന് നിർദേശിച്ചു. ഉപമകളിലൂടെയും രോഗശാന്തിയിലൂടെയും സ്നേഹത്തിന്റെ മാതൃകയിലൂടെയും അവൻ അവരെ പഠിപ്പിച്ചു. എസ്സീനുകളെ ഓർമിപ്പിക്കും വിധം യേശു രോഗശാന്തി നൽകി. "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവനായി" (ലൂക്കോസ് 22:27) . രോഗികളോടും ദരിദ്രരോടും ഉള്ള അവന്റെ അനുകമ്പ, പ്രകൃതിയുടെ മേലുള്ള അവന്റെ അധികാരം, പ്രാർത്ഥനയിൽ പിതാവുമായുള്ള അവന്റെ കൂട്ടായ്മ എന്നിവ അവർ കണ്ടു (മർക്കോസ് 1:35). തന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ, ഒറ്റിക്കൊടുക്കലും അറസ്റ്റും നേരിട്ടപ്പോൾ, അവൻ അക്രമത്തെ സമാധാനത്തോടെ നേരിട്ടു, പത്രോസിനോട്, "നിന്റെ വാൾ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് തിരികെ വയ്ക്കുക; വാൾ എടുക്കുന്നവരെല്ലാം വാളാൽ നശിച്ചുപോകും" എന്ന് ഓർമിപ്പിച്ചു. (മത്തായി 26:52).
യേശുവിന്റെ ആദ്യ പ്രഖ്യാപനം ഹ്രസ്വ മായിരുന്നു. "ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; മാനസാന്തരപ്പെട്ട് സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ" (മർക്കോസ് 1:15). ആചാരമോ പദവിയോ അല്ല, മറിച്ച് അനുതാപം, ആന്തരിക വിശുദ്ധി, കരുണ, സ്നേഹം എന്നിവയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. അവൻ തന്റെ അനുയായികളെ താഴ്മയിലേക്ക് വിളിച്ചു: "ആത്മാവിൽ ദരിദ്രരായവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ, കാരണം അവരുടേത് സ്വർഗ്ഗരാജ്യം" (മത്തായി 5:3). എസ്സീനുകളെ പോലെ, ദൈവത്തിന്റെ ഭരണത്തിന് ശുദ്ധമായ ഹൃദയവും നീതിനിഷ്ഠമായ ജീവിതവും ആവശ്യമാണെന്ന് അവൻ പഠിപ്പിച്ചു. പാപികളെ പോലും ദൈവത്തിന്റെ കരുണയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു.
യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലും ഉപദേശങ്ങളിലും കേന്ദ്രബിന്ദു ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിന്റെ - ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വത്തിന്റെ - പ്രഖ്യാപനം ആയിരുന്നു. ഏറ്റവും വലിയ കൽപ്പനയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ വിശ്വാസപ്രമാണത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു, "ഇസ്രായേലേ, കേൾക്കുക: നമ്മുടെ ദൈവമായ കർത്താവ്, ഏക കർത്താവ് " (മർക്കോസ് 12:29) എന്നാണു ഉത്തരം നൽകിയത്. "ആത്മാവിലും സത്യത്തിലും" ആരാധന തേടുന്ന സ്നേഹനിധിയായ ഒരു പിതാവായി ദൈവത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തി. (യോഹന്നാൻ 4:23–24).
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ഇസ്രായേലിന്റെ വിശ്വാസത്തെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അത് നിറവേറ്റി, ബാഹ്യ ആചാരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭക്തിയെ ആന്തരിക മായ ഒരു സ്വഭാവഗുണമാക്കി മാറ്റി. ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹം അയൽക്കാരനോടുള്ള സ്നേഹമായി കവിഞ്ഞൊഴുകണമെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു, "നീ നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നിന്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും, നിന്റെ പൂർണ്ണാത്മാവോടും, നിന്റെ പൂർണ്ണമനസ്സോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കണം”, “ നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കണം" (മത്തായി 22:37–39). ഓരോ വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും, യേശു പ്രവാചകന്മാരുടെ ശുദ്ധമായ ഏകദൈവവിശ്വാസത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഏകദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആരാധന കരുണ, വിനയം, സ്നേഹം എന്നിവയിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്നുവെന്ന് കാണിച്ചു. "ദുഷ്ടന്മാരുടെ മേലും നല്ലവരുടെ മേലും തന്റെ സൂര്യനെ ഉദിപ്പിക്കുന്ന" സ്നേഹനിധിയായ പിതാവായി അവൻ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു (മത്തായി 5:45), "നിങ്ങളുടെ പിതാവ് കരുണയുള്ളവനായിരിക്കുന്നതുപോലെ കരുണയുള്ളവരായിരിക്കാൻ" തന്റെ ശ്രോതാക്കളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു (ലൂക്കോസ് 6:36). "നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻ നിങ്ങളുടെ ദാസൻ ആകും" (മത്തായി 23:11) എന്ന് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു, അത് മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലൗകിക ആശയങ്ങളെ തകിടം മറിച്ചു. "മനുഷ്യപുത്രൻ ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ മറുവിലയായി നൽകാനുമാണ് വന്നത്" (മർക്കോസ് 10:45). അങ്ങനെ, യേശുവിന്റെ ജീവിതം ഒരു തുടർച്ചയായ വെളിപ്പെടുത്തലായി മാറി - വരാനിരിക്കുന്ന രാജ്യത്തിൽ മാനസാന്തരത്തിനും സ്നേഹത്തിനും ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയ്ക്കുമുള്ള ആഹ്വാനം.
• യേശു "ഞാൻ ദൈവമാണ്" എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടില്ല, മറിച്ച് ദൈവവുമായി ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരാളായി സംസാരിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. • "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ വന്നു" എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞില്ല, മറിച്ച് തന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ സംസാരിച്ചു.